Jak rozpoznać, że dziecko jest ofiarą hejtu?

Rodzice często nie zdają sobie sprawy, w jak dużym stopniu ich dzieci funkcjonują w rzeczywistości wirtualnej. Znajomości zawierane w szkole czy na obozach przenoszą się do mediów społecznościowych. Facebook, Snapchat, Instagram, YouTube - to tylko niektóre z platform, gdzie młodzi ludzie spędzają znaczną część swojego czasu. Czy wiemy, jak wyglądają relacje, które są tam budowane i jakie są ich konsekwencje?

Próba zakazania korzystania z Internetu zamiast zatrzymać zjawisko będzie impulsem do ukrywania lub szukania nowych form kontaktu wirtualnego i może spowodować wykluczenie dziecka z grupy rówieśniczej.

Dla młodego człowieka grupa, przynależność do niej i akceptacja z jej strony jest, w tym okresie życia, sprawą priorytetową. To, co można zrobić będąc świadomym rodzicem, to zaakceptować ten fakt i nauczyć dziecko prawidłowego korzystania z mediów społecznościowych.

Czy moje dziecko jest ofiarą hejtu?

Zrozumienie hejtu, który ma miejsce w Internecie jest podstawą do tego, aby być dla dziecka partnerem do rozmowy. Z roku na rok hejtu powszednieje i tylko pozornie jest domeną dorosłych. Ofiarami, ale i prowodyrami hejtu są często dzieci.

Całkowita eliminacja zjawiska zdaje się być niemożliwa, dlatego kluczowe jest to, aby rozmawiać z dziećmi o godności i kulturze wypowiedzi, dając samemu dobre wzorce.  

Hejt jest formą przemocy psychicznej i objawy jakie można zaobserwować są bardzo podobne do tych, które towarzyszą innym formom przemocy. Sygnały pokazujące, że w życiu dziecka dzieje się coś złego, coś z czym sobie nie radzi, to m.in. apatia, płaczliwość, zmienne nastroje lub nagłe wybuchy agresji. Do tego mogą dochodzić zaburzenia apetytu i snu.

Dużo informacji może dostarczyć obserwacja zachowań społecznych - jeśli dziecko straciło dotychczasowy kontakt z rówieśnikami i z niewyjaśnionych przyczyn wymyśla wymówki, aby nie chodzić do szkoły, to nie powinno się tego lekceważyć. Dziecko nie jest skore do mówienia o tym, że czuje się ofiarą hejtu.

Może czuć się winne zaistniałej sytuacji, być może obawia się, że nie zostanie przez ciebie zrozumiane, wstydzi się tego, co o nim piszą, albo boi się reakcji kolegów i koleżanek zakładając, że sytuacja może się pogorszyć.

Młodzi ludzie są szczególnie uwrażliwieni na brak akceptacji ze strony rówieśników, boją się łat donosicieli i przezwisk, przez co rozmawianie o problemach jest dla nich szczególnie trudne.    

Jak rozmawiać z dzieckiem o hejcie?

Jeśli zaobserwowałeś niepokojące objawy u swojego dziecka i masz podejrzenia, że w jego życiu dzieje się coś złego, to nie zwlekaj i podejmij próbę rozmowy. Wysłuchaj relacji dziecka uważnie - bez przerywania oraz bez pocieszania. Sprawdź, czy dobrze zrozumiałeś - spróbuj sparafrazować, powtórz jak zrozumiałeś to, co powiedziało dziecko, zapytaj czy chce jeszcze coś dodać, a na koniec zapewnij, że jesteś po jego stronie.

Wyraź zrozumienie dla jego uczuć i emocji, że jest smutne, że płacze, że jest złe. Zaznacz, że rozumiesz te emocje, że jesteś z nim i że zrobisz, co możesz, żeby mu pomóc. Nie wyśmiewaj, nie umniejszaj, nie trywializuj problemu.

Dla dziecka jego sprawy są bardzo ważne, nawet jeśli z twojej perspektywy wydają się błahostką. Pamiętaj, jeśli wyśmiejesz dziecko, stracisz jego zaufanie, poczuje, że nie jesteś w stanie go zrozumieć. Powstrzymaj się od ataku słownego w kierunku sprawcy hejtu. Pamiętaj, że dziecko uczy się od ciebie.

Wytłumacz mu, że to co wyrażono w formie hejtu nie jest prawdą, tylko czyjąś opinią, której ktoś nie umiał inaczej wyrazić. Porozmawiaj i wytłumacz zjawisko oraz to, że autor wpisu prawdopodobnie sam doświadcza agresji i nie potrafi sobie z nią radzić. Następnie zgłoś sprawę w szkole: wychowawcy i szkolnemu pedagogowi.

Jednak pamiętaj, że najlepsze, co możesz zrobić, to wzmacniać w swoim dziecku poczucie własnej wartości, dzięki czemu negatywne komentarze pochodzące od osób niebędących dla dziecka autorytetem, nie będą wpływały na jego samoocenę.

Stosuj wyłącznie konstruktywną informację zwrotną, czyli taką bez oceniania i przyklejania łatek, tylko wskazującą alternatywne kierunki reakcji. Ważne jest to, aby zachęcać dziecko do budowania pozytywnych relacji z rówieśnikami poza mediami społecznościowymi, np. poprzez hobby lub  pomaganie innym.

INTERIA.PL/materiały prasowe